"Met een beperking studeren aan een internationale exchange universiteit"

Hoger onderwijs

Caroline Smits studeerde Internationaal Toeristisch Management aan Hogeschool TIO (hbo) in Utrecht en heeft tijdens haar studietijd een periode in Barcelona gestudeerd: ze volgde er een minor. De buitenlandervaring was voor Caroline de zwaarste, maar ook haar mooiste studieperiode. Zo moest ze een nieuwe gebarentaal leren: de Catalaanse gebarentaal. Caroline: “De universiteit had weinig ervaring met dove internationale studenten en met tolken gebarentaal."

Mijn geschreven Spaans was nog niet erg goed toen, dus je kunt je voorstellen hoe lastig het communiceren het in het begin was. Het kostte me erg veel energie. Gelukkig hebben ze op de universiteit erg hun best gedaan om me thuis te laten voelen. Wat ook hielp was dat ik op kamers zat met twee dove studentes om mijn Catalaanse gebarentaal en Spaans te verbeteren. Als ik terugkijk was die periode in het buitenland echt een onvergetelijke ervaring voor mij.”

Gevraagd naar hoe ze in contact kwam met het programma Erasmus+ vertelt ze: “Ik had ergens over Erasmus+ gelezen en was van plan om contact op te nemen. Toevallig ging ik met EUDY (European Union of the Deaf Youth) naar het European Youth Event in Straatsburg. Ik ben toen naar het Erasmusplus discussiepanel gegaan. Het onderwerp was het financieren van studenten met een beperking die een periode aan een internationale exchange-universiteit willen studeren. Tijdens de discussie heb ik mijn verhaal mogen doen. Dat ging over het feit dat het UWV, dat verantwoordelijk was voor mijn tolkuren voor het Nederlandse onderwijs, mijn kosten voor een tolk gebarentaal niet wilde financieren in het buitenland. Het discussiepanel was verbaasd en vond dat ik recht had op zo’n vergoeding. Toen heb ik de contactgegevens gekregen en een aanvraag gedaan. Het programma Erasmus+ bleek de kosten van de Catalaanse tolk gebarentaal in Barcelona te kunnen financieren.”

Caroline heeft via de International Exchange Coördinator van TIO de aanvraag gedaan: “Ik hoefde niet veel te doen. Dit heeft mij enorm geholpen. Wel moest er trouwens veel papierwerk ingeleverd worden.”

Op de vraag of het mogelijk was geweest voor Caroline om zonder aanvullende subsidie naar het buitenland te zijn gegaan, antwoord ze ontkennend: “Het is niet mogelijk om alles met pen of papier te doen of te mailen. Je komt dan niet meer toe aan studeren. “ Omdat dit voor haar zo cruciaal is geweest, heeft ze bezwaar gemaakt tegen de afwijzende beslissing van het UWV. Dit bezwaar is toegewezen. Caroline: “Ik was ten tijde van die positieve uitspraak alweer terug uit Barcelona, dus het is maar goed dat ik die aanvullende subsidie al had toegekend gekregen en ik niet hoefde te wachten op het UWV.

Op basis van haar ervaringen wil Caroline andere studenten meegeven: “Probeer eerst met hulp van je school subsidie te krijgen bij je eigen sociale zekerheidsinstelling. Lukt dat niet? Neem dan contact op met het international office van je hogeschool of universiteit. Belangrijkste is: blijf vechten voor je recht, je doet het namelijk ook voor de toekomstige studenten met een beperking.”